معنای واقعی عرفه چیست؟

معنای واقعی عرفه چیست؟

معنای واقعی عرفه چیست را از بخش مذهبی سایت تفریحی جیران همراه باشید.

روز عرفه یكی از مهم ترین روزهای ماه ذی الحجه به شمار می‌رود و بنا بر روایات ،امام حسین(ع) دعای عرفه را در چنین روزی در صحرای عرفات به همراه خانواده و برخی از یاران خود، خواندند. و بعد از آن، حج‌شان را ناتمام گذاشته، یعنی حج تمتع را به عمره تبدیل كردند تا زودتر به سمت كوفه حركت كنند و در این مسیر بود که به كربلا رسیدند و ماجرای عاشورا رقم خورد.

معنای واقعی عرفه چیست؟

معنای واقعی عرفه چیست؟

 

 خواندن زیارت عاشورا در روز عرفه ثواب بسیاری دارد.روزه گرفتن در روز عرفه توصیه شده است.

خواندن زیارت امام حسین (ع) در روز عرفه ثواب بسیاری دارد که معادل با ۱۰۰۰ حج می‌باشد.

همچنین پیش از اینکه فرد مشغول خواندن دعای عرفه شود بهتر است دو رکعت نماز بخواند و پس از نماز اعتراف به گناه کند. دراین نماز پس از حمد، خواندن سوره توحید در رکعت اول و خواندن سوره کافرون در رکعت دوم سفارش شده است.

پس از این نماز نیز علاقمندان می توانند چهار رکعت نماز بخوانند به گونه ای که شامل دو نماز دو رکعتی بشود و فرد پس از خواندن سوره حمد در هر رکعت 50 مرتبه سوره توحید را بخواند.

مهمترین عمل در روز عرفه خواندن دعای عرفه است که تمامی افراد این روز را با این دعا می شناسند. روز عرفه روز بسیار مهمی است چرا که روز شناخت و معرفت پروردگار و اعتراف به بزرگی او قلمداد می شود.

در دعای عرفه به شناخت پروردگار و همچنین آشنایی با صفات بزرگ او اعتراف می کنیم.به روزه گرفتن در روز عرفه سفارش بسیاری شده چرا که ثواب بسیاری دارد اما به این نکته نیز تاکید شده که اگر روزه گرفتن موجب بی حال شدن فرد برای خواندن دعای اصلی عرفه شود، بهتر است روزه نگیرد.

عرفه بهترین موقع برای خودشناسی است.شکستن توهم ها مهمترین نشانه دعای عرفه است.

 


حتماً بخوانید:


دعای عرفه،در واقع، یک معرفی از انسان، در پرده های مختلف و زاویه های گوناگون است، این دعا خودمان را به خودمان میشناساند.دعای عرفه در واقع خودت را به خودت معرفی می كند، این شناخت فواید بسیاری دارد چراکه وقتی خودت را خوب بشناسید، هیچگاه به چیزی که فایده ندارد دل نمی‌بندید، یا هیچ چیزی نمی‌تواند باورهای درستی را که به آنها یقین دارید از شما گرفته و سلب کند؛ به نوعی می توان گفت دعای عرفه کارش شکستن توهم هاست و البته جلوی اینکه به هر چیزی انگ توهم بزنیم را نیز می گیرد، علتش هم روشن است وقتی انسان خودش رو خوب بشناسد و این شناخت را نقطه ی معرفی برای چیزهایی که قبولش دارد قرار دهد، همه چیز برایش واضح و بدیهی می شود.

متأسفانه معمولاً باورهای ما از جای درستی نیامده، و این مشكل ماست، گیر کار هم به عدم شناخت از خودمان بر می‌گردد که به اعتقاد من بیشترین رویكردی كه به شكل ویژه باید داشته باشیم،استفاده از دعای عرفه و روز عرفه برای شناخت خودمان است.

تصویر امام حسین در دعای عرفه دیدنی تر است و اگر ایشان و کربلا را در دعای عرفه نبینیم، در روضه‌ها هم نمی توانیم استفاده درست کنیم. البته امام حسین(ع) در دعای عرفه یك شخصیت مصور نیست، فرق دعای عرفه همین است.در دعای عرفه، امام حسین(ع)از انسان ها دور نیست، حضرت در ابتدای این دعا شروع می‌كنند با خدای خود حرف زدن. ایشان راجع به زندگی خودشان می گویند و از لابلای رازو نیازشان عشق به خداوند و توحید را تحلیل می کنند. در واقع امام حسین توحید را از شرایط زندگی تعریف می کنند. و این اصلا دور و غریب و چیز عجیب و خیالی نیست چون همواره انسان دنبال خدا است و امام حسین (ع)هم در دعای عرفه به دنبال خدا است.

امام حسین(ع) در این دعا یك مدل سند و یك نوع جهان بینی ارائه می دهند، چراکه حرف هایی كه امروز بعضاً پشت سر مدافعان حرم میشنویم ،پشت سر امام حسین(ع) نیز می گفتند به ایشان می‌گفتند برای دین قیام نکرده ای و از طرف دیگر جاهلان و مخالفان وی دعوای ایشان را با بنی امیه بر سر دنیا می دانستند. از همین رو دعای عرفه توانست سندی بر باطل بودن این حرف ها باشد.در دعای عرفه ایشان در واقع حس و جهان بینی خود را مرور كرده اما گویی هزاران ساعت روی آن فكر شده و از دقت و طبقه بندی قابل توجهی برخوردار است و در این دعا حضرت خواسته اند بگویند که پروردگار را چگونه می توان دید.

امام حسین(ع) در دعای عرفه خدا را با محبت و خالصانه هم دیدند و بی ادعا بودند و منّتی هم سر خدا نگذاشتند در حالی كه خود را برای انجام اقدام بزرگی چون واقعه عاشورا آماده می کردند اما خودشان را بدهكار مطلقِ خدا می دانستند.امام حسین(ع) در دعای عرفه نه تنها ما را، بلکه خدا را و خودشان را، شناختنی كردند. کسی که خدای امام حسین(ع) را در این دعا ببیند، دلش می خواهد از هر تصوری که در مورد خدا داشته برائت کند و خدایی را که حسین بن علی معرفی کرده است را بپرستد که همان خدا یکتای جهان اسلام و مسلمانان است.

معنی عرفه چیست؟ دعایی که بعد از ظهر روز نهم ماه ذی‌الحجه توسط حاجی خوانده می‌شود

روز عرفه در واقع آغاز اعمال حاجی در حج است. و برای عمده جامعه انجام اعمال روز عرفه تأکید شده است و مجموعه مردم توصیه می‌شود که در این روز به دعا و نیایش و عبادت مشغول شوند.

معنای عرفه روز آشتی با خدا است و حاجی در عرفات به سرزمینی در مکه وقوف پیدا می‌کند و می‌ماند در آنجا و بعدازظهر روز نهم ذی‌الحجه دعا می‌کند و دعاهایی که در آنجا به جا می‌آورد در اصل تقرب پروردگار عالم است.

پیغمبر اکرم (ص) زمانی که ماه رمضان را توصیف می‌کردند فرمودند که کسی که در ماه رمضان بخشیده نشد ملعون است و باید روز عرفه در سرزمین عرفات حضور پیدا کند و توبه کند و این اهمیت روز عرفه است.

امام صادق (ع) فرموده‌اند در روز عرفه پروردگار عالم قبل از اینکه به زائرین بیت‌الحرام در سرزمین عرفه توجه کند به زائرین قبر سیدالشهداء توجه می‌کند و خواسته ها و حاجات آنان را می‌شنود. لذا در این روز در روایتی آمده است که اباعبدالله‌الحسین (ع) با اهل و عیال از چادرهای خودشان در عرفات خارج شدند و آمدند و رو به قبله ایستادند، مشغول به دعا شدند و دعای طولانی‌ای را خواندند که این دعا مشهور شد به دعای روز عرفه . شاید عالی‌ترین مضامینی که در مجموعه تاریخ اسلام دنبالش بگردیم در درون دعای عرفه است.

در عصر روز عرفه در سرزمین عرفات پروردگار عالم توبه حضرت آدم را می‌پذیرد به همین خاطر است که این روز را روز آشتی با خدا نامیده‌اند و در چنین روزی توصیه شده به درگاه خدا گریه کنید و از او بخواهید که لطف و رحمت پروردگار عالم شامل حالتان شود.


مطالب مرتبط: زندگینامه امام حسین (ع)


 

0

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *