مروری بر زندگی امیرالمؤمنین و دلیل نبودن فرزندان حضرت علی در شب ضربت در مسجد را از بخش مذهبی سایت تفریحی جیران همراه ما باشید.
در شب نوزدهم ماه رمضان، حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام برای اقامه نماز به مسجد کوفه رفتند و در همان مسجد مورد ضربت ابن ملجم مرادی قرار گرفتند. یکی از پرسش‌های مهم درباره این حادثه تاریخی آن است که چرا امام حسن و امام حسین علیهماالسلام که از نزدیک‌ترین یاران و فرزندان حضرت علی علیه السلام بودند، در مسجد حضور نداشتند تا از ایشان محافظت کنند.
پاسخ این پرسش در گزارش‌های تاریخی و روایی به تصمیم خود حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام مربوط می‌شود؛ امام حسن علیه السلام قصد همراهی پدرشان را داشتند، اما حضرت علی علیه السلام از ایشان خواستند که همراهشان به مسجد نیایند و امام حسن علیه السلام نیز از فرمان پدر و امام خود اطاعت کردند.
برای آشنایی بیشتر با زندگی و فضائل حضرت علی علیه السلام می‌توانید مطلب فلسفه شکافته شدن کعبه و ولادت حضرت علی را نیز بخوانید.
دلیل نبودن امام حسن و امام حسین علیهماالسلام در مسجد
امام حسن مجتبی علیه‌السلام در شب نوزدهم رمضان، قصد داشتند پدر بزرگوار خود را تا مسجد همراهی کنند، اما امام علی علیه‌السلام ایشان را قسم دادند به مسجد نیاید و آن حضرت هم امر پدر و امام خود را اطاعت کردند.
بنابراین، مهم‌ترین نکته در پاسخ به این پرسش آن است که نبودن امام حسن علیه‌السلام در مسجد به معنای بی‌اطلاعی ایشان از وضعیت پدر یا بی‌توجهی به جان حضرت علی علیه‌السلام نبود؛ بلکه بر اساس نقل موجود، خود حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام مانع همراهی ایشان شدند.
درباره امام حسین علیه‌السلام نیز باید توجه داشت که این حادثه در شرایطی اتفاق افتاد که حضرت علی علیه‌السلام از سرنوشت خود آگاهی داشتند و مسئله حفظ جان فرزندان و ادامه مسیر امامت اهمیت ویژه‌ای داشت.
شب ضربت خوردن حضرت علی علیه السلام چه اتفاقی افتاد؟
شب نوزدهم ماه رمضان از شب‌های مهم و سرنوشت‌ساز تاریخ اسلام است. حضرت علی علیه‌السلام در سحرگاه این شب برای اقامه نماز صبح به مسجد کوفه رفتند.
در همین زمان، ابن ملجم مرادی که از خوارج بود، با شمشیر زهرآلود در مسجد حضور داشت و هنگامی که حضرت در حال نماز بودند، ضربتی بر فرق مبارک ایشان وارد کرد.
حضرت علی علیه‌السلام پس از این ضربت فرمودند:
«فزت و رب الکعبه»
یعنی: «به پروردگار کعبه سوگند که رستگار شدم.»
این حادثه سرانجام به شهادت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در شب بیست و یکم ماه رمضان منجر شد.
بیشتر بخوانید: فلسفه صبر حضرت علی (ع)
در گفت‌وگویی که با حجت‌الاسلام سید کاظم ارفع، سخنران و پژوهشگر دینی انجام شده به بررسی نکات مهمی از زندگی سراسر خیر و برکت حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام پرداخته شده است. آن طور که این محقق دینی شرح می‌دهد، در همان شب یعنی شب نوزدهم رمضان و شب ضربت خوردن حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام، حجر بن عدی در مسجد کوفه بود که متوجه نجوای اشعث بن قیس و ابن ملجم شد و متوجه شد که آن‌ها قصد تعرض به جان حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام را دارند. او قصد انجام چنین کاری را داشت. به همین علت با سرعت از مسجد بیرون آمد که حضرت را آگاه کند. اما امام علی علیه السلام از راه دیگری به مسجد آمده بودند و حجر زمانی که ناامید از پیدا کردن و دیدار با حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به مسجد رسید، خبر ضربت زدن امام علی علیه السلام را شنید. او همچنین ادامه می‌دهد: امام علی علیه السلام دارای ویژگی‌های خاص و مسائل خارق‌العاده‌ای بودند که می‌توان از آن‌ها به عنوان معجزه حضرت و کرامات وجود مقدس ایشان نام برد. یکی آن‌ها قضاوت‌های محیرالعقول آن حضرت بود که موجب شگفتی و اعتراف مخالفان و کسانی که به امامت و برتری آن حضرت نسبت به دیگر اصحاب پیغمبر اکرم صلی‌الله علیه و آله اعتقاد نداشتند هم بود. به عنوان مثال طبری در پایان خلافت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام اشاره می‌کند به قضاوت‌های شگفت‌آور آن حضرت که هیچ‌کس مانند ایشان قادر به چنین قضاوت‌هایی نبود. فارغ از ارائه بینه و شهود که در قضاوت‌های معمولی مطرح است، آن حضرت با شواهد و قراینی که فقط از علم بسیار گسترده و فراگیر آن حضرت ناشی می‌شد، مسائل را حل و حکم صادر می‌کردند. این قضاوت‌ها و قدرت حضرت در این مسائل باعث شده بود که خلیفه دوم با خواهش و تمنا از آن حضرت بخواهد معضلات سخت قضایی در دوره خلافتش را برطرف کنند.
دلیل عدم حضور امام حسن و امام حسین علیهماالسلام در مسجد
به چه علتی در شب ضربت خوردن حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام، امام حسن و امام حسین علیهماالسلام در مسجد کوفه حضور نداشتند تا مانع از اقدام خبیثانه ابن ملجم شوند؟
حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام خودشان مانع حضور آن دو فرزند بزرگوارشان علیهماالسلام شدند. طبق نقل‌هایی که در تاریخ داریم، امام حسن مجتبی علیه السلام قصد داشتند پدر بزرگوار خود را تا مسجد همراهی کنند، اما امام علی علیه السلام او را قسم دادند به مسجد نیاید و امام حسن علیه السلام هم امر پدر و امام خود را اطاعت کردند.
چه دلیلی در این اتفاق بود؟
دلیل این کار واضح است. چون حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام از توطئه قتل خود و اینکه در این سحرگاه به شهادت می‌رسند، آگاه بودند. به همین علت اگر امام حسن و امام حسین علیهماالسلام در آنجا حضور داشتند خطر متوجه جان ایشان بود و تداوم امامت در معرض تهدید قرار می‌گرفت. بر همین اساس حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام اجازه ندادند این بزرگواران همراه ایشان در مسجد کوفه حضور داشته باشند.
آیا حضرت علی از شهادت خود اطلاع داشتند؟
در منابع و گزارش‌های مربوط به زندگی حضرت علی علیه‌السلام، مطالب متعددی درباره آگاهی ایشان از شهادت خود نقل شده است. در روایت‌های مربوط به شب‌های پایانی زندگی حضرت نیز این موضوع با مسئله آمادگی ایشان برای شهادت پیوند خورده است.
از این منظر، جلوگیری از حضور فرزندان حضرت در مسجد را می‌توان در چارچوب همین گزارش‌ها بررسی کرد؛ یعنی حضرت علی علیه‌السلام نمی‌خواستند جان امام حسن و امام حسین علیهماالسلام نیز در معرض خطر قرار گیرد.
اطلاع حجر بن عدی از توطئه قتل حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام
می‌دانیم که ابن ملجم به همراه چند نفر از خوارج توطئه قتل امام علی علیه السلام را داشتند. در این میان، آیا شخصی از شیعیان و دوستداران آن حضرت متوجه این قصد ظالمانه نشد؟
اتفاقاً در همان شب یعنی شب نوزدهم رمضان و شب ضربت خوردن حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام، حجر بن عدی در مسجد کوفه بود که متوجه نجوای اشعث بن قیس و ابن ملجم شد و متوجه شد که آن‌ها قصد تعرض به جان حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام را دارند.
با این وجود چرا امام علی علیه السلام را از این حیله و توطئه آگاه نکرد؟
او قصد انجام چنین کاری را داشت. به همین علت با سرعت از مسجد بیرون آمد که حضرت را آگاه کند. اما امام علی علیه السلام از راه دیگری به مسجد آمده بودند و حجر زمانی که ناامید از پیدا کردن و دیدار با حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به مسجد رسید، خبر ضربت زدن امام علی علیه السلام را شنید.
خوب است بدانیم که حجر بن عدی در زمان به خلافت رسیدن حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام از یاران خاص آن حضرت شد و بسیار به ساحت مقدس حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام ایمان و ارادت داشت. او متوجه خیانت‌های اشراف و قبایل کوفه از جمله اشعث بن قیس کندی که از قبیله او بود، شد. برای همین سعی فراوان در دفاع از ساحت مقدس حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در مقابل این خائنین داشت. او در عین حال در هر سه جنگ مشهور امام علی علیه السلام یعنی جنگ‌های جمل، صفین و نهروان حضور داشت و از فرماندهان درجه اول سپاه حضرت به شمار می‌رفت و چنان شوق و عشق به حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام داشت که حضرت درباره او فرمود خدا تو را از شهادت محروم نگرداند که من گواهی می‌دهم که تو از اهل شهادت هستی.
ابن ملجم مرادی چه کسی بود؟
ابن ملجم مرادی از چهره‌های مرتبط با خوارج بود و نام او با شهادت حضرت علی علیه‌السلام گره خورده است. اهمیت این موضوع در این است که حادثه شهادت امام علی علیه‌السلام صرفاً یک حادثه ناگهانی و بدون زمینه نبود؛ بلکه بر اساس گزارش‌های تاریخی، توطئه‌ای برای قتل حضرت شکل گرفته بود.
در نتیجه، حضور یا عدم حضور نزدیکان حضرت در مسجد را باید در شرایط سیاسی و امنیتی آن زمان نیز در نظر گرفت.
عنوانی که رسول خدا صلی الله علیه و آله به حضرت دادند
یکی از عنوان‌هایی که به حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام داده می‌شود، کنیه «ابو تراب» است. چرا آن حضرت را با این عنوان خوانده‌اند؟
این کنیه را رسول خدا صلی الله علیه و آله به حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام دادند. ماجرا به دوران اوایل هجرت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله از مکه به مدینه مربوط است. آن زمان غزوه‌ای به نام ذوالعشیره برای آن حضرت پیش آمد که حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در آن همراه پیامبر صلی الله علیه و آله بودند. آن‌ها در منطقه‌ای که مستقر شده بودند جنگی پیش نیامد. برخی از افراد سپاه اسلام از جمله حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به همراه عمار یاسر برای گشت زنی به اطراف رفته بودند. آن‌ها در گشت زنی خود به باغی از قبیله بنی مدلج رسیدند.
امام علی علیه السلام همان طور که مشغول تماشای کار کردن باغبانان بودند، در آنجا به خواب رفتند. پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله در جست‌وجوی حضرت امیرالمؤمنین وارد باغ شدند و وقتی حضرت را در آن حالت دیدند، ایشان را بیدار کرده و فرمودند: «ابو تراب! تو را چه می‌شود؟»
این اولین بار بود که این تعبیر به کار برده شد. از آنجا که لباس حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام خاکی شده بود، پیامبر صلی الله علیه و آله ایشان را ابو تراب نامیدند. درواقع این عبارت یک عبارت عاطفی بود که پیامبر به خاطر دیدن حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در آن وضعیت خاکی به او گفتند.
ظاهراً معاویه ملعون هم با همین عبارت، قصد آزار حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام را می‌کرد.
چون پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله در یک حالت عاطفی این کنیه را به حضرت علی داده بودند، آن حضرت از این کنیه راضی و خرسند بودند. اما بعدها معاویه که در برابر امام علی علیه السلام ایستاد به خاطر فکر ناقص و خبیثانه خود برای تحقیر و کوچک کردن حضرت امیرالمؤمنین، آن حضرت را ابو تراب خطاب می‌کرد، در حالی که آن حضرت می‌فرمودند: «معاویه نمی‌فهمد من از این کنیه‌ای که رسول‌الله به من داده بسیار راضی و خشنود هستم.»
کرامات و معجزات حضرت
در مورد کرامت‌های حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام مطالبی عنوان شده است. در منابع مستند در مورد کرامت‌ها و معجزه‌های آن حضرت چه مطالبی نوشته شده است؟
حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام دارای ویژگی‌های خاص و مسائل خارق‌العاده‌ای بودند که می‌توان از آن‌ها به عنوان معجزه حضرت و کرامات وجود مقدس ایشان نام برد. یکی آن‌ها قضاوت‌های محیرالعقول آن حضرت بود که موجب شگفتی و اعتراف مخالفان و کسانی که به امامت و برتری آن حضرت نسبت به دیگر اصحاب پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله اعتقاد نداشتند هم بود.
به عنوان مثال طبری در پایان خلافت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام اشاره می‌کند به قضاوت‌های شگفت‌آور آن حضرت که هیچ‌کس مانند ایشان قادر به چنین قضاوت‌هایی نبود. فارغ از ارائه بینه و شهود که در قضاوت‌های معمولی مطرح است، آن حضرت با شواهد و قراینی که فقط از علم بسیار گسترده و فراگیر آن حضرت ناشی می‌شد، مسائل را حل و حکم صادر می‌کردند. این قضاوت‌ها و قدرت حضرت در این مسائل باعث شده بود که خلیفه دوم با خواهش و تمنا از آن حضرت بخواهد معضلات سخت قضایی در دوره خلافتش را برطرف کنند.
پیش‌بینی‌های خارق‌العاده
همچنین حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام پیش‌بینی‌های بسیار عجیبی از حوادث آینده داشتند که در نهج البلاغه به برخی از پیش‌بینی‌های ایشان اشاره و در برخی از کتب تاریخی نیز منعکس شده است. به عنوان مثال پیش‌بینی آن بزرگوار از وقوع حادثه جان‌سوز کربلا هنگامی که به سمت صفین می‌رفتند. گویا آن حضرت وقتی در کربلا فرود آمدند، محل فرود آمدن امام حسین علیه السلام و اصحاب و خاندان آن حضرت و محل به شهادت رسیدن آنان و محل به اسارت درآمدن عزیزان آن حضرت را به دیگران نشان دادند.
همچنین پیش‌بینی راجع به سقوط بنی‌امیه و روی کار آمدن بنی‌عباس، پیش‌بینی درباره هجوم مغولان و فجایعی که به بار می‌آورند و امثال این موارد. این‌ها از معجزات و کرامات حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام بود.
برای مطالعه بیشتر درباره موضوعات مرتبط با اهل‌بیت می‌توانید مطلب اهل بیت چه کسانی هستند؟ را بخوانید.
معجزه‌ای از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام
اما نمونه‌های دیگری هم از کرامات آن حضرت وجود دارد. مثلاً حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام هنگامی که در کوفه به عنوان خلیفه حضور داشتند، روزی بر فراز منبر بودند که ناگهان در مقابل چشمان حیرت‌زده مردم اژدهایی از یکی از درب‌های مسجد وارد شد و مردم با مشاهده آن، وحشت‌زده فرار کردند. آن اژدها آمد جلوی حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و ایشان همان طور که بالای منبر بودند، به او توجه داشتند.
اژدها بر دم خود ایستاد و سرش را نزدیک حضرت آورد و حضرت با او سخن می‌گفتند و بعد از مدتی اژدها از همان‌جایی که آمده بود بازگشت. مردم که شگفت‌زده شده بودند، آمدند و از حضرت پرسیدند این مسئله چه بود و این اژدها چه ماجرایی داشت؟ حضرت فرمودند این اژدها از بزرگان جنیان بود. سؤالی داشت که پاسخش را دریافت کرد و رفت.
به سبب این واقعه شگفت، مردم کوفه آن درب مسجد را «باب الثعبان» نامیدند. ثعبان به معنای اژدهاست و درب مسجد به این اسم معروف شده بود. اما در زمان حاکمیت بنی‌امیه برای اینکه معجزه حضرت به فراموشی سپرده شود، فیلی را در مقابل آن درب قرار دادند و به عنوان اینکه مردم از دری وارد می‌شدند که این فیل مقابلش بود، آن درب باب الفیل نام گرفت، که تا امروز هم چنین اسمی دارد.
هدیه‌ای آسمانی
در مورد شمشیر حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام هم مطالبی عنوان شده است. آیا صحت دارد که این شمشیر از آسمان‌ها و از سوی خدای متعال به آن حضرت هدیه شده است؟
در خصوص ذوالفقار امام علی علیه السلام دو نقل قول وجود دارد: در نقل قولی گفته شده که این شمشیر یک شمشیر استثنایی بوده و متعلق به یکی از سران مشرکین به نام امیه بن خلف بوده که در جنگ بدر کشته شد و در تقسیم غنائم، این شمشیر سهم پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله شد. آن حضرت هم در جنگ احد هنگامی که حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در اثر کثرت شمشیر زدن در برابر دشمنان سلاحش شکست، ذوالفقار را به ایشان دادند.
نقل قول دیگر این است که می‌گوید وقتی شمشیر حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام شکست، جبرئیل علیه السلام ذوالفقار را از آسمان آورد و به رسول خدا صلی الله علیه و آله داده و ایشان، آن شمشیر را به حضرت امیرالمؤمنین سپردند. همان موقع از آسمان ندایی شنیده شد که می‌گفت: «لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار».
به نظر می‌رسد که نقل دوم صحیح‌تر باشد و این شمشیر آسمانی باشد و ذوالفقار جزو میراث خاص امامت است که از امام پیشین به امام بعدی به ارث می‌رسد. ذوالفقار در حال حاضر در اختیار حضرت صاحب‌الزمان ارواحنا له الفدا قرار دارد. در روایات عنوان شده که وقتی آن حضرت ظهور می‌کنند، ذوالفقار هم در دست ایشان است.
برای مطالعه تکمیلی درباره این موضوع، مطلب شمشیر ذوالفقار الان کجاست؟ تاریخچه، واقعیت و داستان شمشیر امام علی (ع) را نیز بخوانید.
چرا امام علی اجازه ندادند امام حسن همراه ایشان به مسجد برود؟
این پرسش یکی از مهم‌ترین بخش‌های ماجرای شب ضربت خوردن حضرت علی علیه‌السلام است.
بر اساس نقل مطرح‌شده در این مقاله، امام حسن مجتبی علیه‌السلام می‌خواستند پدر خود را تا مسجد همراهی کنند، اما حضرت علی علیه‌السلام ایشان را از این کار منع کردند.
بنابراین می‌توان گفت سه نکته در این تصمیم اهمیت دارد:
- حضرت علی علیه‌السلام از وضعیت و سرنوشت خود آگاهی داشتند.
- حضور امام حسن و امام حسین علیهماالسلام می‌توانست جان آنان را در معرض خطر قرار دهد.
- ادامه امامت پس از شهادت حضرت علی علیه‌السلام مسئله‌ای بسیار مهم بود.
از این رو، جلوگیری از حضور فرزندان در مسجد را می‌توان اقدامی برای حفظ جان آنان و جلوگیری از به خطر افتادن آینده امامت دانست.
آیا امام حسن و امام حسین در شب ضربت خوردن حضرت علی در مسجد بودند؟
بر اساس محتوای اصلی این مقاله، امام حسن و امام حسین علیهماالسلام در زمان وقوع ضربت در مسجد کوفه حضور نداشتند و علت اصلی که برای این مسئله بیان شده، ممانعت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از حضور آنان است.
در نتیجه، پاسخ کوتاه به این سؤال این است که:
حضرت علی علیه‌السلام خودشان اجازه ندادند امام حسن و امام حسین علیهماالسلام برای همراهی ایشان به مسجد بیایند.
چرا حضرت علی فرزندان خود را از حضور در مسجد منع کردند؟
مهم‌ترین توضیح ارائه‌شده در نقل مورد استفاده این است که حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از شهادت خود آگاهی داشتند و نمی‌خواستند فرزندانشان نیز در جریان این توطئه آسیب ببینند.
این موضوع به‌خصوص درباره امام حسن علیه‌السلام اهمیت دارد؛ زیرا ایشان پس از شهادت حضرت علی علیه‌السلام عهده‌دار مقام امامت شدند.
بنابراین، می‌توان این تصمیم را در ارتباط با حفظ جان امامان پس از حضرت علی علیه‌السلام نیز بررسی کرد.
جمع‌بندی دلیل نبودن فرزندان حضرت علی در شب ضربت خوردن
دلیل نبودن فرزندان حضرت علی علیه‌السلام در مسجد کوفه در شب ضربت خوردن، بر اساس نقل مطرح‌شده در این مقاله، ممانعت خود حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از حضور آنان بود.
امام حسن علیه‌السلام قصد داشتند پدر بزرگوارشان را تا مسجد همراهی کنند، اما حضرت علی علیه‌السلام از ایشان خواستند که به مسجد نیایند و امام حسن علیه‌السلام نیز فرمان پدر و امام خود را پذیرفتند.
از سوی دیگر، حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از شرایط و سرنوشت خود آگاهی داشتند و نمی‌خواستند فرزندانشان نیز در معرض خطر قرار گیرند. در چنین شرایطی، حفظ جان امام حسن و امام حسین علیهماالسلام اهمیت ویژه‌ای داشت؛ چرا که پس از شهادت حضرت علی علیه‌السلام، استمرار امامت و هدایت جامعه اسلامی مسئله‌ای اساسی بود.
ماجرای حجر بن عدی و تلاش او برای آگاه کردن حضرت علی علیه‌السلام از توطئه ابن ملجم نیز نشان می‌دهد که پیش از وقوع حادثه، نشانه‌هایی از این توطئه در مسجد کوفه وجود داشت.
شب نوزدهم رمضان در نهایت به ضربت خوردن حضرت علی علیه‌السلام و چند روز بعد به شهادت ایشان در شب بیست و یکم ماه رمضان منتهی شد؛ حادثه‌ای که یکی از تلخ‌ترین وقایع تاریخ اسلام و تشیع به شمار می‌رود.
پرسش‌های متداول
چرا امام حسن در شب ضربت خوردن حضرت علی همراه ایشان به مسجد نرفت؟
طبق نقل موجود، امام حسن علیه‌السلام قصد داشتند حضرت علی علیه‌السلام را تا مسجد همراهی کنند، اما حضرت علی علیه‌السلام ایشان را قسم دادند که همراهشان به مسجد نیایند و امام حسن نیز از فرمان پدر خود اطاعت کردند.
چرا امام حسین علیه‌السلام در مسجد نبود؟
در گزارش مطرح‌شده، حضور فرزندان حضرت علی علیه‌السلام در مسجد با تصمیم خود ایشان منتفی شد و هدف، دور نگه داشتن فرزندان از خطر توطئه و حفظ جان آنان بود.
چه کسی به حضرت علی علیه‌السلام ضربت زد؟
ابن ملجم مرادی در سحرگاه روز نوزدهم ماه رمضان با شمشیر به حضرت علی علیه‌السلام ضربت زد.
حضرت علی علیه‌السلام در چه شبی شهید شدند؟
حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه‌السلام پس از ضربت خوردن در شب نوزدهم رمضان، در شب بیست و یکم ماه رمضان به شهادت رسیدند.
حجر بن عدی چه نقشی در شب ضربت خوردن حضرت علی داشت؟
بر اساس روایت نقل‌شده در این مقاله، حجر بن عدی در مسجد متوجه گفت‌وگوی اشعث بن قیس و ابن ملجم شد و احتمال توطئه علیه حضرت علی علیه‌السلام را دریافت. او برای اطلاع دادن به حضرت از مسجد خارج شد، اما موفق به یافتن ایشان نشد و پس از بازگشت به مسجد، از ضربت خوردن حضرت باخبر شد.
کنیه ابو تراب متعلق به چه کسی است؟
«ابو تراب» از کنیه‌های مشهور حضرت علی علیه‌السلام است و در مقاله حاضر، علت نام‌گذاری آن به ماجرایی مربوط به دوران صدر اسلام و دیدار پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله با حضرت علی علیه‌السلام نسبت داده شده است.
ذوالفقار چه ارتباطی با حضرت علی دارد؟
ذوالفقار شمشیر مشهور منسوب به حضرت علی علیه‌السلام است که درباره منشأ آن نقل‌های مختلفی وجود دارد. برای مطالعه بیشتر درباره تاریخچه و روایت‌های مربوط به آن می‌توانید مقاله شمشیر ذوالفقار الان کجاست؟ را بخوانید.
نظرات کاربران