نقش تغذیه در سلامت چشم

نقش تغذیه در سلامت چشم

رژیم غذایی یک عامل اصلی در سبک زندگی است که می تواند اثرات طولانی مدت بر سلامت چشم داشته باشد. نقش تغذیه در سلامت چشم را از بخش رژیم تغذیه سایت تفریحی و سرگرمی جیران همراه باشید.

این مطلب شامل بررسی ها و تحقیقات اولیه است که در مورد طیف متنوعی از موضوعات مربوط به نقش تغذیه در حفظ سلامت چشم و استفاده بالقوه از مداخلات تغذیه ای گزارش می کند.

پیشگیری یا درمان بیماری چشم.

در مجموع ، این مقالات طیفی از شرایط چشمی را شامل می شوند ، از جمله آنژیوژنز قرنیه، آب مروارید، رتینوپاتی دیابتی، تخریب ماکولای وابسته به سن (AMD) و مدل های آزمایشی بیماری شبکیه. علاوه بر این ، مقالات متمرکز بالینی در مورد اعتبار سنجی یک پرسشنامه جدید فرکانس غذا برای ارزیابی مصرف اسیدهای چرب امگا 3 با زنجیره بلند در عمل مراقبت از چشم، و شواهد مربوط به کاربرد زعفران برای درمان بیماری چشم گزارش می کنند .


موارد پیشنهادی


در سطح جهان ، تقریباً 250 میلیون نفر از درجات مختلف بینایی رنج می برند. علل اصلی شامل چندین بیماری چشمی است که در این بخش ویژه در نظر گرفته شده است ، مانند آب مروارید ، AMD ، گلوکوم و رتینوپاتی دیابتی.

این شرایط به طور متناسب افراد مسن را تحت تأثیر قرار می دهد و پیش بینی می شود با افزایش جمعیت تعداد افراد مبتلا به طور تصاعدی افزایش یابد. در حالی که اتیولوژی بیماری چشمی وابسته به سن پیچیده و چند عاملی است، استرس اکسیداتیو به عنوان یک مکانیسم ایجاد کننده رایج نقش دارد.

چشم به ویژه در نتیجه مصرف اکسیژن زیاد، غلظت بالای اسیدهای چرب اشباع نشده و قرار گرفتن در معرض نور زیاد، به استرس اکسیداتیو حساس است. این ترکیب عوامل منجر به تولید گونه های اکسیژن واکنشی می شود که می توانند باعث آسیب اکسیداتیو به بافت های چشمی شوند.

در نتیجه ، علاقه قابل توجهی در تحقیقات در مورد نقش آنتی اکسیدان های رژیم غذایی و فواید درمانی بالقوه مکمل های ویتامین و مواد معدنی آنتی اکسیدان به عنوان یک استراتژی ساده و مقرون به صرفه برای پیشگیری و یا کنترل بیماری وجود دارد. AMD با تغییرات دژنراتیو در ماکولا ، منطقه مرکزی شبکیه که مسئول بینایی با وضوح بالا است، در افراد 55 سال یا بالاتر مشخص می شود.

AMD دلیل اصلی اختلال شدید بینایی در جمعیت های مشتق از اروپا است. در انگلستان، این بیماری بیش از 50 درصد از دست دادن بینایی قابل تأیید را بر عهده دارد. اگرچه مطالعات اپیدمیولوژیک شواهد منطقی مطلوبی مبنی بر اینکه رژیم غذایی یک عامل خطر مهم قابل تغییر برای AMD است، ارائه کرده است، اما نگرانی هایی در مورد اعتبار یافته های مطالعات غیر مداخله ای به دلیل تأثیر بالقوه عوامل مخدوش کننده ایجاد شده است. به عنوان مثال، افراد با الگوی غذایی خاص ممکن است از طرق دیگر متفاوت باشند. به عنوان مثال ، میزان ورزشی که انجام می دهند ، میزان نوردهی روزانه آنها و کنترل این تفاوتها به طور معمول امکان پذیر نیست.

 

از نظر مطالعات تحقیقاتی اولیه ، بالاترین کیفیت شواهد برای ارزیابی کارایی و ایمنی مداخلات درمانی از آزمایشات کنترل شده تصادفی (RCTs) بدست می آید. در RCT ها ، شرکت کنندگان به طور تصادفی برای دریافت مداخله یا مقایسه کننده (به طور معمول دارونما یا عدم مداخله) اختصاص داده می شوند ، که احتمال تعصب در انتساب مداخله را به حداقل می رساند. شواهدی از RCT وجود دارد که مکمل ویتامین یا مواد معدنی آنتی اکسیدان پیشگیری کننده از ایجاد AMD جلوگیری نمی کند. پنج RCT بزرگ مکمل های حاوی ویتامین E ، بتاکاروتن ، ویتامین C یا ترکیبات ویتامین آنتی اکسیدان را با دارونما در افراد از جمعیت عمومی مقایسه کرده است. این آزمایشات بیش از 75000 نفر را به صورت تصادفی انجام داد و نتایج بالینی آنها را بین 4 تا 10 سال دنبال کرد. افرادی که از این مکمل ها استفاده می کنند خطر ابتلا به AMD با افرادی که مکمل ها را مصرف نمی کنند مشابه است.

سایر RCT ها بررسی کرده اند که آیا مکمل های ویتامین و مواد معدنی با آنتی اکسیدان با دوز بالا می توانند روند پیشرفت AMD را کاهش دهند. بیشتر این آزمایشات تعداد کمی از شرکت کنندگان را به خدمت گرفتند و مدت زمان آنها نسبتاً کوتاه بود ، از 9 ماه تا 6 سال. با این حال ، یک RCT بزرگ و چند مرکزه در ایالات متحده آمریکا انجام شد ، مطالعه بیماری های مربوط به سن (AREDS) ، 3640 نفر را با AMD به طور تصادفی انتخاب کرد تا فرمولاسیون مکمل حاوی ترکیبات ویتامین C ، E ، بتاکاروتن ، روی و مس ، یا دارونما ، هر روز.

یک نتیجه گیری عمده از AREDS این بود که مکمل روزانه ، طولانی مدت با ویتامین C (500 میلی گرم) ، ویتامین E (400 واحد بین المللی (IU)) ، بتا کاروتن (15 میلی گرم) ، روی (80 میلی گرم ، به عنوان اکسید روی) و مس (2 میلی گرم به عنوان اکسید کاپریک) خطر ابتلا به AMD را در اواخر مرحله از 28٪ (مشاهده شده با دارونما) به 20٪ در 5 سال کاهش داد ، در افرادی که حداقل AMD متوسط دارند. این بدان معناست که برای افراد مبتلا به AMD متوسط ، که در معرض بالاترین خطر پیشرفت تا اواخر AMD قرار دارند ، برای هر 1000 نفر مصرف کننده مکمل ، 80 مورد کمتر پیشرفت می کند.

با این حال ، نگرانی های ایمنی در مورد مکمل های دوز بالای کاروتنوئید مورد استفاده در مکمل اصلی AREDS ، بتاکاروتن ، در افراد سیگاری مطرح شد. در یک مطالعه پیگیری توسط محققان AREDS ، AREDS2 ، افراد سیگاری فعلی یا کسانی که کمتر از 12 ماه قبل از ثبت نام سیگار را ترک کرده بودند مجاز به دریافت مکمل بتاکاروتن نبودند. تجزیه و تحلیل اولیه در AREDS2 نشان داد که افزودن لوتئین و زاگزانتین و / یا اسیدهای چرب امگا 3 به فرمول AREDS با کاهش قابل توجهی در خطر پیشرفت در مرحله آخر AMD در مقایسه با مکمل اصلی همراه نیست.

لوتئین و زاگزانتین کاروتنوئیدهایی هستند که از اجزای اصلی رنگدانه ماکولا هستند. پیشنهاد می شود از طریق خواص آنتی اکسیدانی و توانایی عمل به عنوان فیلتر نور آبی ، نقش محافظتی در شبکیه داشته باشند. تجزیه و تحلیل های اکتشافی از AREDS2 نشان می دهد که لوتئین و زاگزانتین هنگامی که بدون بتاکاروتن داده می شوند ممکن است برای کاهش پیشرفت AMD ارزش داشته باشند ، اما برای آزمایش این فرضیه تحقیقات بیشتری لازم بود.

 

آب مروارید به عنوان هر نوع تیرگی قابل مشاهده در لنز بلوری چشم که در غیر این صورت واضح است ، تعریف می شود. کاتاراکت را می توان بیشتر به عنوان زیر کپسول قشر مغزی ، هسته ای یا خلفی طبقه بندی کرد ، این امر به محل تشریحی کدورت بستگی دارد. در سطح جهان ، بیش از 60 میلیون نفر به دلیل آب مروارید دچار اختلال بینایی هستند ، با این وجود نابینایی مرتبط با آب مروارید ، تفاوت جغرافیایی قابل توجهی را نشان می دهد ، در حالی که کمتر از 22٪ نابینایی در کشورهای با درآمد بالا در مقایسه با بیش از 44٪ در جنوب شرق آسیا است.

سن مهمترین عامل خطر برای بروز آب مروارید است. با افزایش سن لنز ، تغییرات ساختاری پروتئین های لنز با تجمع بعدی اتفاق می افتد ، که منجر به از دست دادن تدریجی شفافیت و کاهش بینایی مرتبط می شود. تصور می شود که واکنش های اکسیداسیون درون لنز یک عامل اساسی در این روند است و تحقیقات قابل توجهی در مورد نقش مواد مغذی آنتی اکسیدانی برای جلوگیری یا کند شدن پیشرفت آب مروارید انجام شده است. داده های مشاهداتی نشان می دهد که می توان خطر آب مروارید را با رژیم غذایی حاوی مقادیر مطلوب ویتامین C و E ، کاروتنوئیدهای لوتئین و زاگزانتین و استفاده روزانه از مکمل های مولتی ویتامین کاهش داد.

با این حال ، RCT ها که مکمل های ویتامین آنتی اکسیدانی (بتاکاروتن ، ویتامین C و E) را با دارونما غیرفعال یا هیچ مکمل مقایسه کرده اند ، قادر به تشخیص هیچ تاثیری بر بروز یا پیشرفت آب مروارید نبوده اند. عدم کارآیی در این آزمایشات نسبتاً کوتاه مدت می تواند نیاز به مصرف طولانی مدت یا ترکیب خاصی از آنتی اکسیدان ها باشد. مطالعه عوامل اساسی پیش بینی کننده آب مروارید در گروه AREDS نشان داد که استفاده از مکمل های مولتی ویتامین خطر ابتلا به آب مروارید هسته ای را طی یک دوره پیگیری تقریبی 10 ساله کاهش می دهد.


بیشتر بخوانید: دسر روسی با کدوحلوایی


در نتیجه ، بیماری های چشم مرتبط با سن ، از جمله آب مروارید و AMD ، از نگرانی های بهداشت عمومی جهانی هستند. از دست دادن بینایی به دست آمده در ارتباط با این شرایط می تواند برای فرد مخرب باشد از طریق تأثیر مخرب آن بر کیفیت زندگی ، و همچنین باعث ایجاد بار قابل توجهی در جامعه می شود.

اگرچه پاتوژنز این شرایط به طور کامل درک نشده است ، اما شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان می دهد با هدف قرار دادن عوامل خطر اصلاح پذیر ، می توان تأثیر آنها را تا حدی کاهش داد. از آنجا که رژیم غذایی و تغذیه با رایج ترین بیماری های سالمندان در ارتباط است ، اصلاح رژیم غذایی و مکمل های غذایی برای پیشگیری و درمان این بیماری ها توجه علمی قابل توجهی را به خود جلب کرده است. همانطور که با کیفیت و تنوع مشارکتهای موجود در این شماره ویژه مشهود است ، نقش تغذیه در سلامت چشم همچنان موضوعی بسیار موضوعی است و زمینه تحقیقات آینده برای افزایش درک ما از نقش استراتژیهای تغذیه ای برای بهینه سازی سلامت چشم وجود دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 1 =

پست بعدی

نکات کلیدی هرس کردن درخت زیتون

ی ژانویه 24 , 2021
نکات کلیدی هرس کردن درخت زیتون نکات کلیدی هرس کردن […]
آموزش هرس درخت زیتون