بازیگران در تشییع پیکر داریوش اسدزاده
بازیگران در تشییع پیکر داریوش اسدزاده از بخش بازیگران سایت تفریحی جیران همراه باشید.
داریوش اسدزاده
داریوش اسدزاده متولد 1 آذر 1302 بود. وی در روز یکشنبه، 3 شهریور 1398 در منزل و در سن 96 سالگی درگذشت. وکیل خانوادگی این هنرمند که مدتی قبل هم در بیمارستان بستری بود. روحشان شاد.
داریوش اسدزاده از بازیگران باسابقه و پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون ایران بود که بیش از هفت دهه از عمر خود را در عرصه هنر سپری کرد. او علاوه بر بازیگری، در زمینه نویسندگی و پژوهش درباره تاریخ تئاتر و تهران قدیم نیز فعالیت داشت و چند کتاب در این زمینه منتشر کرد. اسدزاده در ۱ آذر ۱۳۰۲ متولد شد و در ۳ شهریور ۱۳۹۸ در تهران درگذشت.
مشخصات داریوش اسدزاده
| عنوان | اطلاعات |
|---|---|
| نام | داریوش اسدزاده |
| تاریخ تولد | ۱ آذر ۱۳۰۲ |
| محل تولد | کرمانشاه |
| تاریخ درگذشت | ۳ شهریور ۱۳۹۸ |
| محل درگذشت | تهران |
| سن هنگام درگذشت | ۹۵ سال |
| حرفه | بازیگر، کارگردان تئاتر، نویسنده و پژوهشگر |
| زمینه فعالیت | تئاتر، سینما و تلویزیون |
| تحصیلات | هنرستان هنرپیشگی تهران |
| همسر | همسر اول و سپس همسر دوم |
| فرزندان | دو پسر از ازدواج دوم |
درباره محل تولد اسدزاده در برخی منابع اختلاف دیده میشود؛ منابع متعدد کرمانشاه را محل تولد او ذکر کردهاند، در حالی که بعضی منابع تهران را ثبت کردهاند. اطلاعات مربوط به تولد در کرمانشاه در منابع زندگینامهای و روایتهای منتشرشده از زندگی او تکرار شده است.
کودکی و خانواده
داریوش اسدزاده در خانوادهای با پدر نظامی به دنیا آمد. پدرش ارتشی و اصالتاً اهل تهران بود و خانواده مدتی در کرمانشاه زندگی میکردند. اسدزاده فرزند اول خانواده بود و یک برادر و دو خواهر داشت.
او در حدود پنجسالگی همراه خانواده به تهران بازگشت و دوران تحصیل خود را در این شهر گذراند. طبق برخی منابع، تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان ترقی و دوره دبیرستان را در دارالفنون سپری کرد.
از همان دوران جوانی علاقه زیادی به نمایش و کتاب داشت. این علاقه در نهایت مسیر زندگی او را به سمت تئاتر کشاند.
تحصیلات داریوش اسدزاده
اسدزاده در هنرستان هنرپیشگی تهران تحصیل کرد و آموزش حرفهای تئاتر را پشت سر گذاشت. منابع معتبر درباره فعالیت هنری او تأکید میکنند که آموزش در هنرستان هنرپیشگی نقش مهمی در ورود رسمی او به عرصه بازیگری داشت.
در سالهای بعد نیز علاقه او به مطالعه و پژوهش ادامه پیدا کرد و بخش مهمی از سالهای پایانی زندگیاش صرف مطالعه و نوشتن درباره تاریخ تئاتر و تهران قدیم شد.
آغاز فعالیت هنری
داریوش اسدزاده فعالیت هنری خود را از اوایل دهه ۱۳۲۰ و در تئاتر آغاز کرد. منابع مختلف سال آغاز فعالیت او را ۱۳۲۰ یا ۱۳۲۱ ذکر کردهاند.
او در تئاترهای تهران، بهخصوص تماشاخانه تهران و تئاترهای لالهزار، فعالیت کرد و علاوه بر بازیگری، تجربههایی در زمینه نویسندگی و کارگردانی نیز به دست آورد. از نمایشهایی که نام او در ارتباط با آنها آمده است میتوان به «محمدعلیبک»، «دشمن مردم»، «محاکمه ماری دوگان»، «بدرالدین و مهپاره»، «تاواریش»، «محلل» و «مسافری از آن دنیا» اشاره کرد.
اسدزاده بعدها از سالهای فعالیت خود در تماشاخانههای تهران بهعنوان بخشی مهم از خاطرات هنریاش یاد کرد.
فعالیت در تئاتر
تئاتر را میتوان مهمترین نقطه شروع و یکی از اساسیترین بخشهای کارنامه داریوش اسدزاده دانست.
او در دورهای وارد تئاتر شد که لالهزار یکی از مهمترین مراکز نمایش و سرگرمی تهران بود. اسدزاده سالها در تماشاخانههای آن دوره فعالیت کرد و از نزدیک با نسل قدیمی بازیگران و کارگردانان تئاتر ایران همکاری داشت.
او علاوه بر بازیگری، در اداره و مدیریت تئاتر نیز تجربه داشت. بعدها خاطرات و اطلاعات خود درباره تئاتر قدیم تهران را در قالب کتاب و گفتوگو ثبت کرد.
ورود به سینما
اسدزاده پس از سالها فعالیت در تئاتر، وارد سینما شد و در دهههای ۱۳۳۰، ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ در فیلمهای متعددی بازی کرد.
در دهههای ۴۰ و ۵۰ شمسی، او در بیش از ۵۰ فیلم سینمایی حضور داشت و به یکی از بازیگران شناختهشده سینمای آن دوران تبدیل شد.
از جمله فیلمهای قدیمیتر او میتوان به:
- همسر مزاحم
- کلاه غیبی
- آقای شانس
- صفرعلی
- جاهلها و ژیگولها
- آقای قرن بیستم
- چهارتا شیطون
- سه تا بزنبهادر
- دزد بانک
اشاره کرد.
مهاجرت به آمریکا
پس از انقلاب ۱۳۵۷، داریوش اسدزاده مدتی از ایران خارج شد و به آمریکا مهاجرت کرد.
او حدود یک دهه در آمریکا زندگی کرد و سپس در سال ۱۳۶۵ به ایران بازگشت. بازگشت او به ایران آغاز فصل تازهای در کارنامه هنریاش بود.
شهرت دوباره با «سمندون» و «خانه سبز»
اگرچه داریوش اسدزاده پیش از انقلاب بازیگری شناختهشده بود، نسل جدید مخاطبان او را بیش از همه با حضور در مجموعههای تلویزیونی دهه ۱۳۷۰ به یاد میآورند.
سمندون
مجموعه تلویزیونی «سمندون» یکی از آثار مهم کارنامه او پس از بازگشت به ایران بود. این مجموعه در میان مخاطبان محبوب شد و نقش اسدزاده در آن به شناختهشدن دوباره او کمک کرد.
خانه سبز
اما یکی از ماندگارترین نقشهای داریوش اسدزاده، حضور او در مجموعه محبوب «خانه سبز» بود.
او در این سریال در کنار بازیگرانی همچون خسرو شکیبایی، مهرانه مهینترابی، رامبد جوان و آتنه فقیهنصیری حضور داشت.
«خانه سبز» از آثار خاطرهانگیز تلویزیون ایران در دهه ۱۳۷۰ محسوب میشود و نقش اسدزاده در آن باعث شد بسیاری از مخاطبان جوانتر با این بازیگر پیشکسوت آشنا شوند.
مهمترین آثار سینمایی
داریوش اسدزاده در طول زندگی حرفهای خود در دهها فیلم سینمایی بازی کرد. از آثار مهمتر کارنامه او میتوان به این موارد اشاره کرد:
- همسر مزاحم
- کلاه غیبی
- آقای شانس
- صفرعلی
- آقای قرن بیستم
- جاهلها و ژیگولها
- چهارتا شیطون
- سه تا بزنبهادر
- دزد بانک
- رفیق
- ممل آمریکایی
- سازش
- دایره
- بوی کافور، عطر یاس
- آبادان
- کفشهای جیرجیرکدار
- قلادههای طلا
- جعبه موسیقی
- ۵۰ کیلو آلبالو
- یتیمخانه ایران
- شکلاتی
- حکایت دریا
- نیوکاسل
او حتی در سالهای پایانی عمر نیز در برخی پروژههای سینمایی حضور داشت. «نیوکاسل» از آخرین فیلمهای سینمایی او بود.
مهمترین سریالهای داریوش اسدزاده
از مجموعههای تلویزیونی شناختهشده او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- سمندون
- خانه سبز
- روزگار جوانی
- آژانس دوستی
- رستوران خانوادگی
- رانتخوار کوچک
- مسافر
- یک وجب خاک
- بیگناهان
- گنج خانه سفید
- گاوصندوق
- هوش سیاه
- شغل شریف
- مهمانان ویژه
- چرخ فلک
- گشت ویژه
- نفس شیرین
- نوار زرد
کارنامه تلویزیونی او در مجموع شامل تعداد زیادی مجموعه و برنامه نمایشی بود.
فعالیتهای ادبی و پژوهشی
یکی از جنبههای کمتر شناختهشده زندگی داریوش اسدزاده، فعالیت جدی او در نویسندگی و پژوهش تاریخی بود.
او در سالهای پایانی عمر بهطور جدی درباره تاریخ تئاتر ایران، تماشاخانههای قدیمی تهران، لالهزار و خاطرات شخصی خود مینوشت.
از کتابهای او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
سیری در تاریخ تئاتر ایران
این کتاب به تاریخ تئاتر ایران از دوره پیش از اسلام تا سال ۱۳۵۷ میپردازد و یکی از آثار مهم پژوهشی او محسوب میشود.
برگهای خواندنی
کتابی درباره گزیدهای از رویدادهای تاریخی ایران که اسدزاده در نگارش آن از منابع تاریخی مختلف و خاطرات خود استفاده کرده بود.
تماشاخانه تهران به روایت داریوش اسدزاده
این اثر به تاریخ تماشاخانه تهران و خاطرات اسدزاده از آن دوران میپردازد. این کتاب حاصل گفتوگوهای طولانی با او و پژوهش درباره تاریخ تئاتر تهران بود.
خاطرات طهران
در این کتاب، اسدزاده بخشی از خاطرات خود از تهران قدیم، خیابانها، مردم و فضای اجتماعی آن دوران را روایت کرده است.
لالهزار و خاطرات
یکی دیگر از آثار او درباره خاطراتش از لالهزار و فضای فرهنگی و هنری تهران قدیم بود.
علاقه داریوش اسدزاده به کتاب و مطالعه
اسدزاده علاقه بسیار زیادی به مطالعه داشت. او در مصاحبههای مختلف از ساعتهای طولانی مطالعه خود صحبت کرده بود و کتابخانه را بخش مهمی از زندگیاش میدانست.
او معتقد بود مطالعه برای یک بازیگر ضروری است و بازیگر بدون مطالعه نمیتواند شناخت عمیقی از شخصیتها و جامعه پیدا کند.
زندگی شخصی و ازدواج
داریوش اسدزاده در طول زندگی خود دو بار ازدواج کرد.
او در یکی از مصاحبههایش گفته بود که در ۲۷ سالگی ازدواج کرده است. همسر نخست او بعدها درگذشت و اسدزاده پس از آن ازدواج دیگری داشت.
او از ازدواج دوم خود دو پسر داشت.
اسدزاده معمولاً درباره زندگی خصوصی خود با جزئیات زیادی صحبت نمیکرد و بیشتر تمرکزش بر فعالیت هنری و خاطرات فرهنگیاش بود.
سالهای پایانی زندگی
در دهه ۱۳۹۰، حضور اسدزاده در سینما و تلویزیون نسبت به گذشته کمتر شد، اما همچنان به مطالعه، نوشتن و حضور در برنامههای فرهنگی ادامه داد.
در این دوره، فعالیت او بیشتر بر ثبت خاطرات تهران قدیم و تاریخ تئاتر ایران متمرکز شد. به همین دلیل، او علاوه بر جایگاهش بهعنوان بازیگر، بهعنوان یکی از راویان نسل قدیم تئاتر ایران نیز اهمیت پیدا کرد.
بیماری و درگذشت داریوش اسدزاده
داریوش اسدزاده در سالهای پایانی عمر با مشکلات جسمی و بیماریهای مختلف ناشی از کهولت سن مواجه بود.
او سرانجام در یکشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۸ در تهران درگذشت. در زمان مرگ، ۹۵ سال داشت. برخی منابع سن او را ۹۶ سال اعلام کردهاند که ناشی از شیوه محاسبه سن بر اساس سال تولد است.
درگذشت او پایان زندگی یکی از قدیمیترین چهرههای فعال تئاتر، سینما و تلویزیون ایران بود؛ هنرمندی که فعالیت حرفهای خود را از دهه ۱۳۲۰ آغاز کرده بود.
میراث هنری داریوش اسدزاده
اهمیت داریوش اسدزاده تنها به تعداد فیلمها و سریالهایی که در آنها بازی کرد محدود نمیشود.
او از معدود هنرمندانی بود که بخش بزرگی از تاریخ شفاهی تئاتر و سینمای قدیم ایران را از نزدیک تجربه کرده بود. به همین دلیل، خاطرات و کتابهای او برای شناخت فضای هنری تهران در دهههای گذشته ارزش ویژهای دارند.
از سوی دیگر، حضور او در آثاری مانند «سمندون» و «خانه سبز» باعث شد نسلهای جدید نیز با بازی او آشنا شوند.
جمعبندی
داریوش اسدزاده یکی از چهرههای ماندگار هنر ایران بود؛ بازیگری که فعالیت خود را از تئاتر در دهه ۱۳۲۰ آغاز کرد، در دهههای بعد در سینما و تلویزیون به شهرت رسید، پس از انقلاب مدتی در آمریکا زندگی کرد و با بازگشت به ایران بار دیگر به فعالیت هنری ادامه داد.
او در طول زندگی خود در دهها فیلم و سریال بازی کرد و با آثاری مانند «خانه سبز»، «سمندون»، «روزگار جوانی» و «آژانس دوستی» برای نسلهای مختلف خاطره ساخت. در کنار بازیگری، با تألیف کتابهایی درباره تاریخ تئاتر ایران، تماشاخانه تهران و تهران قدیم، بخش مهمی از خاطرات و تجربههای نسل قدیمی هنر ایران را ثبت کرد.
داریوش اسدزاده در ۳ شهریور ۱۳۹۸ در تهران درگذشت، اما نام او همچنان در تاریخ تئاتر، سینما و تلویزیون ایران ماندگار است.
بیشر بخوانید: جاهای دیدنی شیراز
نظرات کاربران